In de Dikke Van Dale staat bij 'lui': afkerig van werk of inspanning, arbeidsschuw, gemakzucht, hij gelooft het wel. Luiheid wordt dus niet alleen geassocieerd met werkschuw, maar ook met onverschilligheid. Maar is luiheid enkel en alleen verwerpelijk? Allereerst moeten we ons beseffen dat luiheid een natuurlijk gedrag is. En dat moet ons mensen niet vreemd zijn.
De mate van luiheid is wel voor ieder persoon wel weer anders. Er zijn volgens psychologen verschillende vormen van luiheid te onderscheiden. Maar doordat er weinig over het onderwerp bekend is, wordt er jarenlang gespeculeerd: is luiheid aangeboren of aangeleerd?
Blijf niet stilzitten!
Allereerst is het handig te weten dat luiheid een relatief begrip is. Hoe lui je iemand vindt, is afhankelijk van je eigen gewoonten, regels en normen. Zo voelen Nederlanders zich misschien ijveriger dan Portugezen. Maar in de ogen van Japanners, die jarenlang gemiddeld 16 uur per dag werken, zijn wij weer lui. In onze maatschappij kan het niet vaak worden benadrukt: meer en sneller is beter, niet stil blijven zitten, maar bewegen. Want beweging is de drijvende kracht achter de economie.
Afkeuring
In onze westerse samenleving wordt passiviteit en luiheid afgekeurd. Het gedrag van de luiaard wordt niet gewaardeerd, omdat hij niet handelt volgens de gestelde normen binnen de samenleving. Hij toont weinig passie en interesse, is weinig ambitieus en in de ogen van de toeschouwer doet de luiaard dit met opzet. Hij is een profiteur, die als het ware levensgeluk steelt van die mensen die zich wel een slag in de rondte werken. (Bron: Kwerk)
|
